27.4.10

omfalit (omphalitis)

Efendim, geçtiğimiz cumartesi İzmir Kitap Fuarı'nda idim. Her şey güzel gelişti. Erdil Yaşaroğlu'nu, Alpay Erdem'i gördüm. (sadece gördüm, Erdil'i insanlık olarak sevmem zaten, yanaşmadım.) Veee, Penguen imza salonunun önünde tuvalete giden bir adet Kaan Sezyum yakaladım. Hemen de durdurdum tabi ki; biraz muhabbet filan... Çok tatlı ya, karısını falan kaybetmişti geçenlerde... Dikkat ettim, iyi görünüyordu ama. Hayranlarını seven ve kankaymışçasına muhabbet eden bir insandır belki de Sezyum. Aferin Sezyum. Senin gibi ben de seni köşe bucak sevmek istiyorum. Salon olsun, kalorifer peteği olsun, çeşit çeşit... Fark etmez. Neyse efendim. Hayvancasına hoş bir gün geçirip Burger King'deki Mert'ten dondurmayı da alınca ben ve bizim kızların keyfine diyecek yoktu. Mert bizim gözde elemanımız olacak bu hafta sanırım...

Onu bırak, Pazar günü biraz hasta hissettim ben. Karnımda ağrı, onun üstüne elimi domates sanıp doğradım filan... Dedim ki: ''Ulan Gamze, iki gün mutlu olacaksın ya al işte acısı çıkıyor...'' büyük ihtimalle. Pazartesi sabahı okulda gittim, arada yine ağrıdı ayağa kalkarken filan; nasıl bir şişlik nasıl bir ağırlık ve sertlik hissediyorum kelimelere dökemem ama... Akşamına eve geldim, bir güzel soyundum. Baktım kızarmış göbek deliğimin etrafı. Hayret bi' şey! İnsan kıllanıyor tabi, akşam annem gelince eve bahsettim ben bundan. Acil'e gidelim mi, diye sordu? Gerek yok yarın çıkalım dedim. Nitekim çıktık geldik ve bu satırları yazıyorum. ''Omfalit''mişim. Göbeğimin iltihaplanması çok uçuk bir olay. Üstelik nereye değdim, nasıl bıraktım, temizdi, nasıl oldu! Ama olacak ya... Mutlu oldum ben çünkü. :D Bünyem aşırı mutluluğu kaldıramıyor sanırım, bahaneler üretiyor. Neyse ki hayvansı bir olayı başardım, hastane dönüşü anneme mutluluk dolu bir sesle ''Anne ya... Ben de boş kalıcam diye üzülüyordum. Bak iki hafta boyunca pansuman yapıcam artık. Sabahlarıma tendürdiyot rengi gelicek!'' dedim. Şimdilik çok iyiyim, her şeyi Omfalit'e bağlıyorum. ''Omfalit lan bu, boru değil!'' dermişçesine.Ve annem de böyle ilginç rahatsızlıklarım olmasa dünyadaki birçok şeyden habersiz kalacağını belirtti. Böyle arada cins cins hastalıklarım oluyor ya, hayatta öğrenmediğim tıbbi mevzu kalmayacakmış gibi geliyor. Artık göbek bakımı yapmayı biliyoruz ana-kız! Süper di mi. Cümle içinde kullanıyorum:

Ben bugün omfalit oldum.

Hayır blöng, hayır, ölmüyorum.

Hoççukal.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder